NewΝέα - Ανακοινώσεις

Απόστολος Μπόκας

Το Ίδρυμα Βασιλείου Τσίγκου για την 12η Απριλίου Διεθνής Ημέρα της Πτήσης του Ανθρώπου στο Διάστημα

Η επιτυχής ανθρώπινη παρουσία στο Διάστημα που επιτεύχθηκε σαν σήμερα το 1961, αποτελεί σημείο καμπής για την ανθρωπότητα και την επιστήμη. Η επιστημονική έρευνα και η επένδυση στην τεχνολογία προκειμένου να μπορεί ο άνθρωπος να ταξιδέψει στο διάστημα, αποτέλεσαν την αφετηρία για όλα όσα σήμερα θεωρούνται περίπου δεδομένα και χρησιμοποιούνται ως απλές εφαρμογές σήμερα στο διαδίκτυο και σε φορητές «έξυπνες» συσκευές.

Το Ίδρυμα Βασιλείου Τσίγκου, «γιορτάζει» την επιστημονική πρόοδο για έναν πρόσθετο λόγο καθώς έχει χρηματοδοτήσει την μετάφραση και την έκδοση του βιογραφικού βιβλίου της Σαμάνθα Κριστοφορέτι, που είναι η πρώτη Ευρωπαία αστροναύτης που διοίκησε τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.

Στο βιβλίο της, «Το ημερολόγιο μιας μαθητευόμενης αστροναύτισσας», περιγράφει όλη τη διαδικασία, τις προσπάθειες και τον αγώνα που έδωσε για να πετύχει τους στόχους της, πρακτικά όμως αποτελεί ένα δίδαγμα για όλους μας και ιδίως τους νέους και τα παιδιά προκειμένου να κάνουν όνειρα και να αγωνίζονται για να τα πραγματοποιήσουν.

Ο Διεθνής Ημέρα της Πτήσης του Ανθρώπου στο Διάστημα, όμως είναι για εμάς σημαντική και για έναν πρόσθετο λόγο. Η έρευνα και η ανάπτυξη των επιστημών για το Διάστημα και για την επέκταση του ταξιδιού σε αυτό από τον άνθρωπο, αποτελεί την πλέον επιτυχημένη μορφή συνεργατισμού. Πληθώρα επιστημόνων διαφορετικών ακαδημαϊκών κατευθύνσεων, χιλιάδες εταιρίες αμέτρητων διαφορετικών τομέων, συνεργάζονται και ανταλλάσσουν ιδέες και εφαρμογές προκειμένου ο άνθρωπος να εξερευνήσει και να αξιοποιήσει τον διαστημικό πλούτο.

Συνεργάζονται μεταξύ τους ακόμα και χώρες που συγκρούονται γεωπολιτικά διότι κατανοούν ότι η πρόοδος έρχεται μόνο μέσα από την ειρηνική και απρόσκοπτη συνεργασία. Εάν, αντιγράψουμε, τον συνεργατισμό του διαστήματος και τους τρόπους που κατανέμεται το κόστος και τα οφέλη σε αυτό το εγχείρημα, ίσως αποκτήσουμε μια εικόνα, του πώς θα μπορούσε να είναι ο κόσμος εάν επέλεγε τη συνεργασία αντί της σύγκρουσης για την αξιοποίηση του πλούτου της Γης.

Το Ίδρυμα Βασιλείου Τσίγκου, για όλους τους παραπάνω λόγους, θεωρεί τη Διεθνή Ημέρα της Πτήσης του Ανθρώπου στο Διάστημα, ως μία από τις πλέον σημαντικές για την ανθρωπότητα.

Το Ίδρυμα Βασιλείου Τσίγκου για την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας

Η 8η Μαρτίου έχει καθιερωθεί ως η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, σε ανάμνηση του αγώνα των εργατριών κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη το 1857. Χρειάστηκε να περάσουν 120 χρόνια προκειμένου να πάρει την απόφαση ο ΟΗΕ για την ανακήρυξη παγκόσμιας ημέρας γυναίκας ώστε να σηματοδοτήσει την κοινή προσπάθεια για την προάσπιση των δικαιωμάτων της γυναίκας.

Οι περισσότερες χώρες του κόσμου είχαν ξεκινήσει ήδη από την πρώτη δεκαετία του προηγούμενου αιώνα να γιορτάζουν αυτή την Ημέρα της Γυναίκας σε εθνικό επίπεδο. Τη δεκαετία του 1960 το φεμινιστικό κίνημα όπως και μια σειρά άλλων κοινωνικών κινημάτων πέτυχαν σημαντική πρόοδο στον δυτικό τουλάχιστον πολιτισμό, με την χώρα μας να επιτυγχάνει άλματα σε επίπεδο κοινωνικών μεταρρυθμίσεων κυρίως τη δεκαετία του 1980 με την αναμόρφωση του οικογενειακού δικαίου.

Σχεδόν 40 χρόνια μετά για τη χώρα μας και 70 από την ανακήρυξη της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας από τον ΟΗΕ, η θέση της γυναίκας σε πολλά μέρη του κόσμου έχει βελτιωθεί δεν φαίνεται όμως ακόμα να έχει επιτευχθεί ο στόχος της πλήρους ισότητας.

Σε όλο τον κόσμο, σχεδόν το 25% των κοριτσιών ηλικίας 15-19 ετών βρίσκονται εκτός του εκπαιδευτικού συστήματος ή κάποιας διαδικασίας κατάρτισης ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για τα αγόρια είναι στο 10%. Περισσότερο από το 30% των γυναικών στον κόσμο έχουν υποστεί σωματική ή σεξουαλική βία. Μετά την πανδημία, η βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών και ιδιαίτερα η ενδοοικογενειακή βία αυξήθηκε τρομακτικά σε όλο τον κόσμο όπως και στην Ελλάδα.

Όπως κατήγγειλε μάλιστα στις 7 Μαρτίου 2024 η UNESCO τα γλωσσικά μοντέλα της Meta και της OpenAI, που χρησιμοποιούνται ως βάση για τα εργαλεία της γενετικής τεχνητής νοημοσύνης, διακινούν σεξιστικές προκαταλήψεις. Στο σύνολο τους, εξάλλου, οι αλγόριθμοι των social media, προάγουν περισσότερο το δογματισμό παρά το δημόσιο δημοκρατικό διάλογο, κάτι που έχει ως φυσική συνέπεια να αυξάνεται ο φανατισμός και η εμμονή ακόμα και στις ανορθολογικές προσωπικές απόψεις.

Η πραγματικότητα αυτή της τεχνολογικής εξέλιξης, οδηγεί με μαθηματική ασφάλεια σε κοινωνικές ακραίες συγκρούσεις, που μόνο η παιδεία με επίκεντρο τον άνθρωπο μπορεί να αντιμετωπίσει.

Σε τελική ανάλυση, ο σεβασμός και η υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, άρα και η ισότητα των φύλων, μπορεί να προκύψει μόνο μέσα από την καλλιέργεια του ανθρώπου, την συνειδητοποίηση της κοινωνίας ως οργάνωση των ανθρώπων και την καταπολέμηση του ατομισμού.

Υπό αυτή την έννοια, γίνεται όλο και πιο εμφανές ότι η εξιδανίκευση της εκπαίδευσης και της εξειδίκευσης έναντι της παιδείας διαμορφώνει ένα νέο πεδίο κοινωνικών σχέσεων όπου η ισότητα μεταξύ των δύο φύλων αλλά και εν γένει ο σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα υποβιβάζεται συνεχώς στη σύγχρονη κοινωνία.

Το Ίδρυμα Βασιλείου Τσίγκου, έχοντας μεταξύ των σκοπών του την προαγωγή της παιδείας, θα συμβάλει με τη δράση του στην καλλιέργεια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ισότητας μεταξύ των δύο φύλων και βέβαια μεταξύ όλων των ανθρώπων.

Χρόνια Πολλά σε όλες τις γυναίκες.

Το Ίδρυμα Βασιλείου Τσίγκου για την 6η Μαρτίου, Πανελλήνια Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού

Έχουν αυξηθεί τα φαινόμενα σχολικής βίας και εκφοβισμού τα τελευταία χρόνια ή απλώς έρχονται περισσότερα στη δημοσιότητα;

Είναι τα περιστατικά πιο βίαια και πιο ακραία δημιουργώντας μεγαλύτερο θόρυβο ή όχι;

Το Ίδρυμα Βασιλείου Τσίγκου θεωρεί ότι η ανάπτυξη βίαιων και εκφοβιστικών συμπεριφορών στο σχολικό περιβάλλον, ανεξαρτήτως αιτίας, αποτελεί την κύρια αιτία παρεμπόδισης της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας των ατόμων, παρεμποδίζει την εκπαίδευση και αποτελεί παραβίαση των δικαιωμάτων τόσο του θύματος όσο και του θύτη.

Οι αιτίες ανάπτυξης βίαιων συμπεριφορών στο σχολείο, εκτός σχολείου ή στο διαδίκτυο από ανήλικους, εντοπίζονται στην ίδια την οργάνωση και λειτουργία της κοινωνίας και δεν αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά δυσλειτουργικών οικογενειών ή έμφυτων χαρακτηριστικών των παιδιών.

Η συχνότερη εμφάνιση αυτών των φαινομένων σε παιδιά (θύτες και θύματα) που προέρχονται από κατώτερες οικονομικά τάξεις αποτελεί απλώς ένδειξη σύνδεσης με το οικονομικό καθεστώς. Η όλο και συχνότερη όμως ανάπτυξη τέτοιων συμπεριφορών και σε ανώτερα οικονομικά στρώματα και σε αρκετές περιπτώσεις σε ακόμα πιο ακραία μορφή, καταδεικνύει ότι το πρόβλημα είναι ευρύτερο.

Η πραγματική αιτία ανάπτυξης βίαιων συμπεριφορών που φτάνουν ή και ξεπερνούν τα όρια της κακοποίησης (σωματικής και ψυχολογικής) εντοπίζονται στο σύνολο της κοινωνίας, στους εργασιακούς χώρους, στην οικονομική βία που ασκείται σε όλο και περισσότερους, στη όλο και πιο γρήγορη διάψευση ονείρων και προοπτικών στη ζωή.

Όλο και περισσότεροι γονείς, ιδίως στις μεγάλες πόλεις αλλά σταδιακά και στην επαρχία, διαπιστώνουν ότι ο χρόνος δεν επαρκεί, αναγκάζονται να κάνουν «εκπτώσεις» στην εργασία ή στην προσωπική ζωή (συνήθως στην προσωπική ζωή), δυσκολεύονται να ανταποκριθούν στα βάρη της καθημερινότητας, πόσο μάλλον να ευχαριστηθούν τα επιτεύγματά τους και την οικογένειά τους. Η κούραση, κυρίως όμως η αίσθηση ματαιότητας που επικρατεί όλο και περισσότερο, είναι μια μορφή ακραίας βίας που δεν καταγράφεται στατιστικά, καταγράφεται όμως στη συνείδηση των παιδιών ανεξίτηλα και εκφράζεται δυστυχώς με βία.

Η κοινωνία της ατομικής επικράτησης έναντι όλων, της ατομικής επιβίωσης, των ατομικών συμφερόντων και της ατομικής πορείας, είναι μια κοινωνία βίας, μια κοινωνία απάνθρωπη, μια κοινωνία απαίδευτων που ως μόνη διέξοδο έχουν τη βία. Αυτό που μας τρομάζει στη βία των ανηλίκων τελικά είναι η σκληρή και χωρίς «εξωραϊσμούς και ευγένειες» πραγματική βία της κοινωνίας.

Χρέος μας είναι να συνειδητοποιήσουμε ότι η ανθρώπινη κοινωνία διαμορφώθηκε ιστορικά ώστε μέσα από τη συνεργασία και την αλληλεγγύη, όλα τα μέλη της να αισθάνονται ασφάλεια, να προοδεύουν από κοινού και να ζουν καλύτερα ως σύνολο. Οι ανθρώπινες κοινωνίες δεν δημιουργήθηκαν προκειμένου να επικρατεί ο ισχυρότερος του πλέον αδύναμου. Εφόσον το συνειδητοποιήσουμε αυτό τότε θα είναι πιο εύκολο να αλλάξουμε κατεύθυνση, ατομικές και συλλογικές συμπεριφορές και μέσα από το υπόδειγμα που θα δίνουμε στα παιδιά μας είναι βέβαιο ότι θα εξαλείψουμε και τη βία και τον εκφοβισμό μεταξύ ανηλίκων, εντός και εκτός σχολικού περιβάλλοντος.

Το Ίδρυμα Βασιλείου Τσίγκου για την 1η Μαρτίου Παγκόσμια Ημέρα Μηδενικών Διακρίσεων

Η επέτειος της τραγωδίας των Τεμπών στις 28 Φεβρουαρίου και κυρίως όσα ακολούθησαν της τραγωδίας τον τελευταίο χρόνο, δεν επιτρέπει σε κανέναν να ισχυριστεί ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα μηδενικών διακρίσεων όπως ταιριάζει στο πολίτευμα της Δημοκρατίας.

Η 1η Μαρτίου έχει καθιερωθεί ως η Παγκόσμια Ημέρα Μηδενικών Διακρίσεων από τον ΟΗΕ, ως μια σημαντική υπόμνηση στα κράτη και τους λαούς να σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα και να ληφθεί μέριμνα ώστε κανένας άνθρωπος να μην αντιμετωπίζει τη βία του στίγματος και του αποκλεισμού λόγω φυλής, φύλου, θρησκείας ή άλλου στοιχείου διάκρισης και υπονόμευσης.

Στη χώρα που γέννησε τη Δημοκρατία, που περιέγραψε τι εστί άνθρωπος και καλλιέργησε το «λόγο» χωρίς τον οποίο δεν θα μπορούσαν να υπάρξουν ανθρώπινα δικαιώματα, οι διακρίσεις όχι απλώς υφίστανται αλλά διευρύνονται διαρκώς. Σε μια κοινωνία όπου κυριαρχεί ο «νόμος του ισχυρού» είναι σαφές ότι οι ανισότητες διευρύνονται.

Γεννήτρια ανισοτήτων είναι προφανώς η λειτουργία της οικονομίας χωρίς κανόνες και αφανώς το πολιτικό κατεστημένο που χορηγεί ασυλίες κατά το δοκούν, ακυρώνοντας στην πράξη το πνεύμα της «πολιτικής ασυλίας». Τα φαινόμενα των καιρών μας είναι αποτελέσματα πολιτικών επιλογών και κοινωνικής αδιαφορίας.

Οι διακρίσεις που υφίστανται στην κοινωνία μας πολλαπλασιάζονται αφού ανάλογα με τον τόπο κατοικίας ενός ανθρώπου διαφοροποιείται η πρόσβαση σε υπηρεσίες (παιδείας, υγείας, ασφάλειας, πολιτισμού, αθλητισμού κά) η επαγγελματική διέξοδος, το εισόδημα και το κόστος ζωής, το κόστος στέγασης και η κάλυψη βασικών αναγκών.

Ο αναδιανεμητικός ρόλος του κράτους για την μείωση των ανισοτήτων περιορίζεται διαρκώς, ακόμα και η δικαιοσύνη τείνει να ακολουθεί την ισχύ του προσώπου που κρίνει αφήνοντας την αμεροληψία για τους πλέον αδύναμους.

Το Ίδρυμα Βασιλείου Τσίγκου πιστεύει ότι η εξάλειψη των διακρίσεων, η επίτευξη των μηδενικών διακρίσεων, μπορεί να προέλθει μόνο μέσα από την παιδεία, το μόνο εργαλείο στην ιστορία που μπόρεσε να αναδείξει τον άνθρωπο. Αν επιθυμούμε όντως μια κοινωνία μηδενικών διακρίσεων, μια κοινωνία επομένως Δημοκρατίας και ασφάλειας για όλους, οφείλουμε να εξαλείψουμε τις διακρίσεις, αρχής γενομένης βέβαια από την αποκατάσταση ενός κράτους δικαίου όπου η δικαιοσύνη θα κρίνει τους πάντες αμερόληπτα, με βάση τους ίδιους νόμους και τους κοινά συμφωνημένους και λογικούς κανόνες.

Το Ίδρυμα Βασιλείου σίγκου για την 20 η Φεβρουαρίου, Παγκόσμια Ημέρα Κοινωνικής
Δικαιοσύνης

Η 20 η Φεβρουαρίου έχει ανακηρυχθεί από τον ΟΗΕ ως η Παγκόσμια Ημέρα Κοινωνικής Δικαιοσύνης. Με στόχο να ευαισθητοποιηθούν οι κυβερνήσεις, οι επιχειρήσεις, οι λαοί και να επενδύουν σε μια δίκαιη ανάπτυξη, 17 χρόνια μετά την ανακήρυξη αυτής της ημέρας, μάλλον λίγα είναι τα αποτελέσματα που έχουν επιτευχθεί.

Ο κόσμος, η παγκόσμια οικονομία, εξακολουθεί να αναζητεί ευκαιρίες εκμετάλλευσης με όλο και λιγότερους κανόνες, εξακολουθεί να αφαιρεί πλούτο από τους λαούς προς όφελος παγκοσμιοποιημένων ομίλων, εξακολουθεί να αντιμετωπίζει την κοινωνική δικαιοσύνη ως
μια διαδικασία «εταιρικής κοινωνικής ευθύνης» και φιλανθρωπίας.


Οι κυβερνήσεις και τα πολιτικά κόμματα σε όλο τον κόσμο έχουν εγκαταλείψει την παραγωγή πολιτικής για τους λαούς που κυβερνούν στα μεγάλα λόμπυ που οργανωμένα και με μεγάλους προϋπολογισμούς καταθέτουν προτάσεις και επιτυγχάνουν την υλοποίηση πολιτικών που εξυπηρετούν την κερδοφορία τους.
Το κοινωνικό κράτος, ακόμα και στα πιο επιτυχημένα διεθνώς μοντέλα, υποχωρεί διαρκώς, πολλαπλασιάζοντας πλέον γεωμετρικά τους ανθρώπους που εγκλωβίζονται στο κοινωνικό και οικονομικό περιθώριο. Σε αυτές τις πραγματικές συνθήκες προβληματίζει ιδιαίτερα το γεγονός ότι στο δημόσιο τουλάχιστον λόγο εξακολουθούν να διατυπώνονται απορίες για τους λόγους ανόδου της ακροδεξιάς, του ρατσισμού αλλά και της βίας που αναπτύσσεται σε όλα τα κοινωνικά στρώματα χωρίς μάλιστα περιορισμούς κεφαλαίου.
Η επίτευξη κοινωνικής και οικονομικής δικαιοσύνης είναι έννοιες αλληλένδετες. Η αξιοπρεπής εργασία, η δίκαιη ανταμοιβή και η διάθεση χώρου και χρόνου για προσωπική και κοινωνική ζωή, είναι προϋποθέσεις για μια καλύτερη κοινωνία. Προϋποθέσεις όμως για την επίτευξη των παραπάνω είναι η καλλιέργεια κάθε μεμονωμένου ανθρώπου και η καλλιέργεια της κοινωνίας συνολικά. Η καλλιέργεια αυτή επιτυγχάνεται μόνο μέσω της πολυδιάστατης παιδείας, που δυστυχώς τις τελευταίες δεκαετίες υποχωρεί προς όφελος της στοχευμένης απόκτησης δεξιοτήτων.
Η δημιουργία του Ιδρύματος Βασιλείου Τσίγκου, αποσκοπεί στην καλλιέργεια της παιδείας, της ενίσχυση της επιστημονικής έρευνας και την ανάπτυξη νέων μορφών συνεργατισμού, ως τρεις πυλώνες που κατά τη γνώμη μας μπορούν να οδηγήσουν σε μια κοινωνία πιο
δίκαιη, σε έναν κόσμο καλύτερο.
Για εμάς η 20 η Φεβρουαρίου, στις εποχές που ανατέλλουν, αντιστοιχεί στην πλέον φιλόδοξη πρόκληση που οφείλουν να ανταποκριθούν όλοι ώστε κάποια στιγμή να μπορούμε όλοι να ισχυριστούμε ότι κάναμε έστω μια προσπάθεια για να παραδώσουμε αυτόν τον κόσμο καλύτερο στους κληρονόμους του, τα παιδιά μας.

Το Ίδρυμα Βασιλείου Τσίγκου για την 24η Ιανουαρίου Διεθνής Ημέρα Εκπαίδευσης

Η Διεθνής Ημέρα Εκπαίδευσης καθιερώθηκε από τον ΟΗΕ προκειμένου να γίνει αντιληπτό ότι η εκπαίδευση, η καλλιέργεια δηλαδή γνώσεων και δεξιοτήτων στο σύνολο των ανθρώπων, είναι η πλέον αποτελεσματική μέθοδος για την επίτευξη της ειρήνης και της ανάπτυξης μεταξύ των εθνών. 

Η εκπαίδευση αναγνωρίζεται ως ανθρώπινο δικαίωμα και ως ανθρώπινο δικαίωμα δεν μπορεί παρά να είναι δημόσιο αγαθό και δημόσια ευθύνη. 

Στον σύγχρονο κόσμο όμως, η εκπαίδευση, όπως και συνολικά η παιδεία, κατακερματίζεται διαρκώς, επιδιώκοντας μια μάλλον βραχυπρόθεσμη απόκτηση δεξιοτήτων, που λόγω και των τεχνολογικών αλμάτων σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα θεωρείται ξεπερασμένη. 

Η σύγχρονη τάση των ταχύρρυθμων προσαρμογών αντί της προσφοράς ουσιαστικής παιδείας, εξηγεί ίσως την όλο και μεγαλύτερη ροπή σε διχαστικές λογικές, την υιοθέτηση δογματικών θέσεων, τη δαιμονοποίηση και εν τέλει την απουσία διαλόγου μεταξύ ανθρώπων και πολιτικών οργανισμών που φωνασκώντας επιχειρούν να επιβάλουν τη γνώμη τους αδιαφορώντας για οποιαδήποτε άλλη οπτική. 

Στις μέρες μας, και ενώ μεγάλο μέρος του σύγχρονου κόσμου έχει κατακτήσει ένα υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης, παρατηρείται μια έξαρση των ένοπλων συγκρούσεων σε όλο τον κόσμο. Το οξύμωρο όμως είναι, ότι οι πλέον ανεπτυγμένες χώρες, που κατά τεκμήριο διαθέτουν και υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης, όχι απλώς δεν παρεμβαίνουν για να σταματήσουν οι ένοπλες συγκρούσεις αλλά αντίθετα τις υποδαυλίζουν βρίσκοντας πάντα το κατάλληλο επιχείρημα για να προωθήσουν τα εθνικά τους συμφέροντα, συμφέροντα που τελικά φέρνουν ανάπτυξη στις ίδιες καταδικάζοντας σε ανέχεια άλλες χώρες. 

Το Ίδρυμα Βασιλείου Τσίγκου, πιστεύει πραγματικά ότι η εκπαίδευση και γενικότερα η παιδεία, εκτός από ανθρώπινο δικαίωμα είναι το μόνο πραγματικό εργαλείο για την εξάλειψη της βίας και της κοινωνικής αδικίας. Το γεγονός ότι ακόμα και στις ανεπτυγμένες χώρες, υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που δεν έχουν ισότιμη πρόσβαση σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης είναι μια πραγματικότητα προσβλητική για κάθε άνθρωπο ανεξάρτητα από το μορφωτικό του επίπεδο. 

Υπάρχουν άνθρωποι και στην Ελλάδα που βρίσκονται στο περιθώριο και αποκλεισμένοι από την εκπαιδευτική κοινότητα, που βρίσκονται στο κοινωνικό και οικονομικό περιθώριο. Υπάρχουν επίσης άνθρωποι που ενώ κατακτούν και τις πιο δύσκολες εκπαιδευτικές βαθμίδες παραμένουν φτωχοί σε παιδεία. 

Είναι σαφής η αναγκαιότητα να αποκτήσουμε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που όντως θα συνηγορεί υπέρ της ειρήνης και της ανάπτυξης όλους του κόσμου. Είναι επίσης σαφές ότι αυτή η αναγκαιότητα δεν μπορεί παρά να υπηρετείται αποφασιστικά από κάθε σύγχρονο κράτος, καθώς ως ανθρώπινο δικαίωμα πρέπει να εξασφαλίζεται στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο για όλους τους ανθρώπους ανεξάρτητα από την οικονομική ή την κοινωνική τους κατάσταση.

Το Ίδρυμα Βασιλείου Τσίγκου για την Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού.

Σαν σήμερα, το 1959, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υπέγραψε την Διακήρυξη για τα Δικαιώματα του Παιδιού, την οποία υιοθέτησε η χώρα μας μόλις το 1992. Αναμφισβήτητα, τις τελευταίες δεκαετίες η χώρα μας έχει προοδεύσει σημαντικά σε ότι αφορά την προάσπιση των Δικαιωμάτων των Παιδιών, με κυριότερες παρεμβάσεις την επέκταση της δημόσιας εκπαίδευσης, τη διαμόρφωση του κοινωνικού κράτους, τη μείωση της παιδικής θνησιμότητας και την απαγόρευση της εργασίας παιδιών κάτω των 15 ετών.
Η οικονομική χρεοκοπία όμως της χώρας μας το 2010, οι πολιτικές που υιοθετήθηκαν για την οικονομική διάσωση της χώρας και πλέον η οικονομική στενότητα που βιώνουν όλο και περισσότερες οικογένειες λόγω της ακρίβειας και της αυξανόμενης ανεπάρκειας των εισοδημάτων. Η βίαιη επίσης προσαρμογή της κοινωνίας στις θεωρίες του σοκ σε ότι αφορά την ελεύθερη οικονομία όσο και κυρίως η βίαιη αναθεώρηση των εργασιακών σχέσεων σε βάρος των εργασιακών δικαιωμάτων, πολλαπλασιάζει συνολικά τη βία ως κοινωνική συμπεριφορά και αυξάνει και την ενδοοικογενειακή βία. Η βία και η παραβατικότητα ανηλίκων δεν είναι ασύνδετη με την παραβίαση των δικαιωμάτων των παιδιών και ιδίως όσων από αυτά βρίσκονται ή κινδυνεύουν να βρεθούν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας. Σύμφωνα με τη Eurostat το 2022 το ποσοστό των παιδιών στην Ελλάδα π[ου βρισκόταν σε κίνδυνο φτώχειας στερούμενα ακόμα και βασικών αγαθών (τροφή, θέρμανση κτλ) άγγιζε το απογοητευτικό 28,1%.


Πέραν αυτών, η χώρα μας δείχνει να επιστρέφει με ταχείς ρυθμούς στα δεδομένα των μέσων του προηγούμενο αιώνα, με όλο και περισσότερα παιδιά να μην συμμετέχουν πλήρως ή να εγκαταλείπουν ακόμα και την υποχρεωτική εκπαίδευση, προκειμένου να εργαστούν και να συνεισφέρουν στον οικογενειακό τους βιοπορισμό. Τα μεγάλα αστικά κέντρα εξελίσσονται (αν δεν έχουν ήδη καθιερωθεί) σε συστήματα εχθρικά προς την παιδική ηλικία. Το μεγάλο σύγχρονο πρόβλημα της δημογραφικής γήρανσης και της ερήμωσης χωρίων και πόλεων έχει αποκτήσει μόνιμα χαρακτηριστικά δημιουργώντας νέους κινδύνους για το μέλλον της κοινωνίας.
Τα σύγχρονα δεδομένα στην Ελλάδα, όπως έχουν διαμορφωθεί από μια αλληλουχία εφαρμοζόμενων πολιτικών εδώ και δεκαετίες, καθιστούν μάλλον αποπροσανατολιστική κάθε συζήτηση για τα Δικαιώματα του Παιδιού που αφορά στον τρίτο κόσμο ή στην
σύγχρονη τραγωδία που εκτυλίσσεται στη Γάζα. Η χώρα μας, το εγχώριο πολιτικό σύστημα, η κοινωνία στο σύνολό της, οφείλει άμεσα να επανεξετάσει τη στάση της και να αναθεωρήσει την πραγματικότητα ως σύνολο προκειμένου να διασφαλίσει κατά τρόπο απόλυτο το σύνολο των Δικαιωμάτων του Παιδιών εκκινώντας από την διασφάλιση των απαραίτητων ειδών διαβίωσης και της
απρόσκοπτης πρόσβασης στις δομές εκπαίδευσης για όλα τα παιδιά.
Οφείλει να ανασχεδιάσει τις πόλεις ώστε να γίνουν φιλικές για όλα τα παιδιά, οφείλει να συγκροτήσει ένα σύστημα κοινωνικών υπηρεσιών που θα εντοπίζει κάθε περιστατικό βίας και θα προστατεύει με τις δέουσες ενέργειες όλα τα παιδιά χωρίς αυτά να απομακρύνονται από τους γονείς τους παρά μόνο εάν δεν μπορούν να προστατευθούν διαφορετικά.

Το Ίδρυμα Βασιλείου Τσίγκου για τη Διεθνή Ημέρα κατά του Φασισμού και του Αντισημιτισμού.

Η 9η Νοεμβρίου έχει καθιερωθεί ως Διεθνής Ημέρα κατά του Φασισμού και του Αντισημιτισμού σε ανάμνηση των διωγμών, των βασανιστηρίων και της γενοκτονίας που υπέστησαν οι Ευρωπαίοι Εβραίοι από τους ναζί, αρχής γενομένης από την Νύχτα των Κρυστάλλων.
Η ανθρώπινη τραγωδία που εκτυλίσσεται σήμερα στη Γάζα με χιλιάδες αμάχους να χάνουν τη ζωή τους, ως «απάντηση» στην τρομοκρατική επίθεση της Χαμάς εναντίον αμάχων του Ισραήλ, δυστυχώς προκαλεί στη διεθνή κοινή γνώμη έναν πρωτοφανή διχασμό. Η συνεχιζόμενη ένοπλη και άνευ μέτρου επίθεση των Ενόπλων Δυνάμεων του Ισραήλ, μεταξύ άλλων θρέφει και αισθήματα αντισημιτισμού σε μεγάλο μέρος της παγκόσμιας κοινωνίας, ανεξαρτήτως θρησκείας. Ο φασισμός, ο ρατσισμός, οι φυλετικές διακρίσεις, στη σημερινή συγκυρία αναδεικνύονται και πάλι διαπερνώντας οριζόντια τους λαούς, αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά ότι ο ανθρώπινος πολιτισμός επιμένει να μην διδάσκεται από την ιστορία.


Οι ηγήτορες σε παγκόσμιο επίπεδο, φροντίζουν συχνά να διατυμπανίζουν την απέχθειά τους στον φασισμό και την αποφασιστικότητά τους να τον καταπολεμήσουν. Οι πολιτικές όμως που εφαρμόζουν ιδίως επίπεδο κοινωνικής και οικονομικής διακυβέρνησης, εκτρέφουν τελικά τον φασισμό που θεμελιώνεται στην επίρριψη της ευθύνης για την κακοδαιμονία στους ξένους, τους διαφορετικούς, τους Εβραίους κτλ.
Στο Ίδρυμα Βασιλείου Τσίγκου, έχουμε τη βεβαιότητα ότι ο φασισμός δεν αντιμετωπίζεται με διαπρύσιους λόγους, δημόσια καταδίκη του φαινομένου, διατάξεις απαγόρευσής του και ποινικής δίωξης όσων των πρεσβεύουν.
Η εξάλειψη του φασισμού ως φαινομένου, μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσα από την εμβάθυνση και βελτίωση της Δημοκρατίας, την αλλαγή της οικονομικής κοσμοθεωρίας ώστε αυτή να επιτυγχάνει την κοινωνική δικαιοσύνη και βέβαια την αναβάθμιση της ποιότητας της παιδείας ώστε αυτή να εξασφαλίζει πρώτα και κύρια υπεύθυνους πολίτες που ως άτομα κατ΄ αρχήν θα λειτουργούν και θα συναλλάσσονται δίκαια, χωρίς βία και διακρίσεις, υποβάλλοντας το ατομικό τους συμφέρον στο συλλογικό, ώστε να μετασχηματίζονται σε λαό που θα πορεύεται στην ιστορία με αξίες, ιδανικά και αρχές μην αφήνοντας κανένα περιθώριο στον φασισμό να επιβιώσει.
Η οριστική νίκη απέναντι στον φασισμό θε επέλθει όταν η ανθρωπότητα θα πετύχει την συμπερίληψη όλων των ανθρώπων στο κοινωνικό και οικονομικό γίγνεσθαι, όταν δεν θα υπάρχουν πολίτες αποκλεισμένοι και καταδικασμένοι να ζουν στο περιθώριο, σε φαβέλες, σε κοινωνικές και οικονομικές ερήμους. Καλύτερη Παιδεία, απόλυτη Δικαιοσύνη, περισσότερη Δημοκρατία, είναι το τρίπτυχο που θα εξαφανίσει τον φασισμό διασφαλίζοντας μια καλύτερη ζωή για όλους τους λαούς.

Το Ίδρυμα Βασιλείου Τσίγκου για την Παγκόσμια Ημέρα Πόλεων

Η 31 Οκτωβρίου, Παγκόσμια Ημέρα Πόλεων, θα έπρεπε να θεωρείται πολύ σημαντική, ιδίως σε χώρες όπως η Ελλάδα, όπου η άναρχη και χωρίς ορθολογικό σχεδιασμό αστική ανάπτυξη, δημιουργεί όλο και περισσότερα προβλήματα στις μεγαλουπόλεις. Ρύπανση, έλλειψη ελεύθερων χώρων, άπειρες ώρες χαμένες στις μετακινήσεις, αποξένωση, εγκληματικότητα, είναι μερικά μόνο από τα προβλήματα που δημιουργούν οι μη ανθρώπινες σύγχρονες πόλεις σε όλο τον κόσμο.
Ο αναγκαίος σήμερα ανασχεδιασμός των πόλεων ώστε να διεκδικήσουν την αειφόρο ανάπτυξή τους, συνήθως στην Ελλάδα προσκρούει σε γραφειοκρατικές – πολιτικές
αγκυλώσεις, στον κοντόφθαλμο υπολογισμό του μικρού βραχυπρόθεσμου κέρδους, των πόρων που θα χρειαστεί να δαπανηθούν και της κοπιώδους παιδευτικής διαδικασίας της αλλαγής υποδείγματος στην ατομική και συλλογική συμπεριφορά.


Στο Ίδρυμα Βασιλείου Τσίγκου, είμαστε πεπεισμένοι ότι οφείλουμε όλοι να κάνουμε ότι μπορούμε για να αποκτήσουν οι πόλεις μας ένα καλύτερο βιώσιμο μέλλον, να βελτιωθούν οι συνθήκες ζωής και να επιτευχθεί η αειφόρος ανάπτυξη.
Για να γίνει αυτό χρειάζεται να κινητοποιηθούν πρώτα και κύρια οι πολίτες, να συνειδητοποιήσουν ότι το περιβάλλον μέσα στο οποίο ζουν μπορεί να γίνει καλύτερο εάν
γίνουν οι κατάλληλες επιστημονικές μελέτες ανασχεδιασμού των πόλεων. Οι πόροι που θα απαιτηθούν μπορούν να εξευρεθούν εφόσον υπάρξει ο κατάλληλος σχεδιασμός, ο ορθολογικός προγραμματισμός, η ενεργοποίηση των καινοτόμων ελληνικών πανεπιστημίων και η επιδίωξη περιορισμού του κόστους μέσα από συνέργειες και συνεργατισμούς.
Ο ανασχεδιασμός και η βελτίωση των πόλεων και της καθημερινότητας, πέραν των άλλων μπορεί να διαμορφώσει ένα νέο πεδίο οικονομικής ανάπτυξης που δεδομένου του μεγέθους της χώρας μπορεί να λειτουργήσει και ως υπόδειγμα συμβάλλοντας και στην
εξωστρέφεια της ελληνικής οικονομίας με την εξαγωγή γνώσης, καινοτομίας και εμπειρίας.
Το Ίδρυμα Βασιλείου Τσίγκου, έχοντας ως ιδρυτικούς σκοπούς την εκπαίδευση, την έρευνα και τον συνεργατισμό, πρεσβεύει ότι οι τρεις αυτοί πυλώνες μπορούν να αναμορφώσουν την Ελλάδα σε επίπεδο κοινωνίας και οικονομίας. Ο ανασχεδιασμός των πόλεων ώστε αυτές να γίνουν ανθρώπινες και βιώσιμες είναι ίσως το καλύτερο παράδειγμα για το πώς ο συνδυασμός παιδείας και έρευνας μπορεί να δημιουργήσει νέους θετικούς οικονομικούς κύκλους, των οποίων το κόστος υλοποίησης θα μειώνεται σημαντικά μέσα από τις
συνέργειες.
Ευχόμαστε, ο νέος Δήμαρχος της Αθήνας, Χάρης Δούκας, που ειδικεύεται στην αστική ανάπλαση, να μπορέσει να επιτύχει στον Δήμο του έναν τέτοιο ανασχεδιασμό και να
ακολουθήσουν και οι υπόλοιπες πόλεις της Ελλάδας. Ως Ίδρυμα Βασιλείου Τσίγκου, θα είμαστε αρωγοί σε κάθε τέτοιου τύπου πρωτοβουλία που θα αναληφθεί.

Το Ίδρυμα Βασιλείου Τσίγκου για την Παγκόσμια Ημέρα Πληροφόρησης για την Ανάπτυξη

Η Παγκόσμια Ημέρα Πληροφόρησης για την Ανάπτυξη (World Development Information Day) καθιερώθηκε το 1972 από τον ΟΗΕ και γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 24 Οκτωβρίου για να υπενθυμίσει στην παγκόσμια κοινή γνώμη τα προβλήματα που αναφύονται στην οικονομική ανάπτυξη και την ανάγκη να ενδυναμωθεί η διεθνής συνεργασία για την επίλυσή τους.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση, είτε ως οικονομική είτε ως νομισματική ένωση, πρακτικά θεμελιώνεται στην ιδέα της οικονομικής συνεργασίας, της διαμόρφωσης κοινών συμφερόντων και εν τέλει της ισόρροπης ανάπτυξης (κοινωνικής και οικονομικής) του συνόλου των ευρωπαϊκών λαών και των κρατών μελών της.
Στα πλαίσια αυτά και προκειμένου να αντιμετωπιστούν σειρά προβλημάτων οικονομικής και διοικητικής φύσης ορισμένων χωρών, όπως η Ελλάδα έχουν εισρεύσει τεράστιοι οικονομικοί πόροι στη χώρα μας, ώστε αυτή να αναπτυχθεί οικονομικά, νε μετατραπεί σε πλεονασματική και κυρίως βιώσιμη οικονομία.
Ακόμα και σε συνθήκες χρεοκοπίας, όπως αυτές του 2010, η εισροή ευρωπαϊκών κονδυλίων στη χώρα μας θα έπρεπε να έχει διαμορφώσει μια άλλη οικονομία, ανθεκτική, αναπτυξιακή και κατά τη γνώμη μας, συνεργατική ώστε να επιτυγχάνεται συνδυασμός πόρων – μείωση κόστους και μεγαλύτερη διάχυση οφέλους στην ευρύτερη κοινωνία.
Κατά ένα τρόπο όμως, χωρίς καμία πολιτική συνθήκη να το επιβάλει, χωρίς να υπάρχει σχετικό νομοθετικό πλαίσιο που να το ορίζει, χωρίς καν να έχει υπάρξει δημόσια σχετική διαβούλευση έστω σε επίπεδο κριτικής από την εκάστοτε αντιπολίτευση, η εισροή ευρωπαϊκών πόρων, πριν και μετά την χρεοκοπία, όχι απλώς δεν αντιμετώπισε τις διαρθρωτικές αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας, αλλά τις όξυνε.
Εκ των υστέρων μπορεί να διαπιστώσει κανείς, ότι η εισροή αναπτυξιακών πρακτικά κεφαλαίων στη χώρα, μεγέθυνε τις οικονομικές ανισότητες και διευκόλυνε την πλήρη ουσιαστικά επικράτηση ανθρώπων που ούτως ή άλλως διέθεταν την οικονομική ευρωστία να αναπτυχθούν κατά το δοκούν.
Διαπιστώνει κανείς σήμερα ότι τόσο τα Μνημόνια όσο και εν γένει οι ευρωπαϊκοί πόροι δεν έχουν επιτρέψει την πραγματική οικονομική ανάπτυξη εν συνόλω αλλά αντίθετα ενίσχυσαν και ενισχύουν την συγκέντρωση του πλούτου σε όλο και λιγότερους. Η κεφαλαιακή αυτή
συγκέντρωση συνοδεύεται και από την συγκέντρωση πολύτιμου ανθρώπινου δυναμικού σε όλο και μεγαλύτερα επιχειρηματικά σχήματα, γεγονός που δυστυχώς στερεί από την πραγματική οικονομία τις πραγματικά δημιουργικές της δυνάμεις.
Η πραγματικότητα αυτή γίνεται εξόχως πιο καταθλιπτική, αν αναλογιστεί κανείς ότι στην μετεμφυλιακή Ελλάδα, οι πόροι ανασυγκρότησης του Σχεδίου Μάρσαλ, διατέθηκαν πιο δημοκρατικά και με ενσυναίσθηση του πραγματικού οφέλους για την εθνική οικονομία, όπως αναδεικνύεται και στην ιστορική μελέτη της Γαλακτοβιομηχανίας ΑΣΠΡΟ («ΑΣΠΡÓ: ΟΙ ΑΓΕΛΑΔΟΤΡΟΦΟΙ ΤΟΥ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ. Αριστερά και Σχέδιο Μάρσαλ» του Ιδρύματος Βασιλείου Τσίγκου).


Το γεγονός ότι σήμερα καθίσταται όλο και πιο δύσκολο να ιδρυθούν βιώσιμοι συνεταιρισμοί, να ανοίξουν και να λειτουργήσουν οικογενειακές επιχειρήσεις με προοπτική ανάπτυξης, να ξεκινήσει από το μηδέν μια δευτερογενής παραγωγική διαδικασία, καταδεικνύει ότι η ελληνική οικονομία δεν αναπτύσσεται πραγματικά. Οι υπηρεσίες (πχ τουρισμός, χρηματοοικονομικά, εστίαση κτλ) είναι επιρρεπής στις όλο και συχνότερες και μεγαλύτερες διακυμάνσεις της αγοράς. Ο πρωτογενής τομέας διαρκώς
συρρικνώνεται και ελάχιστη είναι η πραγματική συμμετοχή της χώρας στις νέες τεχνολογίες παρά την ύπαρξη αξιόλογου και ευρηματικού ανθρώπινου δυναμικού.
Το Ίδρυμα Βασιλείου Τσίγκου, διαβλέποντας τις στρεβλώσεις ακόμα και όταν οι αριθμοί ευημερούν, έχει ως ιδρυτικό σκοπό την ανάπτυξη του συνεταιρίζεσθαι στην Ελλάδα σε ορθολογική και βιώσιμη οικονομικά βάση, μέσα από την έρευνα και την καινοτομία.
Στα πλαίσια αυτά, το επόμενο διάστημα θα επιδιώξουμε την πραγματοποίηση ενημερωτικών ημερίδων σε όλη την Ελλάδα προκειμένου να μεταδοθεί η αντίληψη ότι η
κοινή προσπάθεια και ο συνεργατισμός μπορούν να δώσουν νέες προοπτικές και να δημιουργήσουν νέο πλούτο σε όλη την Ελλάδα.